W cieniu Babiej Góry – dzieje Orawy
Orawa to region położony w dorzeczu rzeki Orawy – najdłuższego dopływu Wagu. Dzieli się na Dolną Orawę oraz Górną Orawę. Dolna Orawa znajduje się całkowicie po stronie słowackiej, natomiast Górna Orawa leży na terenie dwóch państw – Polski i Słowacji. Po polskiej stronie jest to niewielki obszar obejmujący 14 wsi.
Do polskiej części Orawy należą miejscowości położone w gminach: Jabłonka – Jabłonka, Chyżne, Lipnica Mała, Orawka, Podwilk, Zubrzyca Dolna i Zubrzyca Górna; Lipnica Wielka – Lipnica Wielka i Kiczory; a także wsie znajdujące się w gminie Raba Wyżna – Podsarnie, Harkabuz i Bukowina Osiedle oraz w gminie Czarny Dunajec – Piekielnik i Podszkle. Z kolei słowacką część Górnej Orawy tworzą wsie: Babín, Beňadovo, Bobrov, Breza, Hruštín, Klin, Krušetnica, Lokca, Lomná, Mutné, Námestovo, Novoť, Oravská Jasenica, Oravská Lesná, Oravská Polhora, Oravské Veselé, Rabča, Rabčice, Sihelné, Ťapešovo, Vasilov, Vavrečka, Zakamenné i Zubrohlava.
Orawa to region o bogatej historii, którego początki sięgają czasów prehistorycznych. Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z paleolitu i neolitu. W średniowieczu region zaczął rozwijać się dzięki osadnikom oraz Wołochom, którzy przynieśli kulturę pasterską i wpłynęli na tradycje Orawy. Ważnym symbolem regionu stał się Zamek Orawski, będący centrum administracyjnym Orawy. Region przez wieki znajdował się pod wpływem Węgier, Polski i Słowacji, a po I wojnie światowej został podzielony między Polskę i Czechosłowację.
Pochodzenie nazwy „Orawa” nie jest do końca wyjaśnione. Według różnych teorii może ona pochodzić od słowa „orać”, nazw rzek o charakterze „szumiącym” i „rwącym”, albo mieć korzenie celtyckie, germańskie lub prasłowiańskie. W języku węgierskim słowo „arva” oznacza „sierotę”, co nawiązuje do dawnej biedy i trudnych warunków życia w tym regionie.
Przenieś się w świat legend Orawy
Opowieści z gór, dolin i lasów Orawy – historie pełne magii, tradycji i niezwykłych bohaterów, które kształtowały wyobraźnię mieszkańców regionu.